Dear Esther - Level 2: The Buoy 31

 They found Jakobson in early spring, the thaw had only just come. Even though he’d been dead nearly seven months, his body had been frozen right down to the nerves and had not even begun to decompose. He’d struggled halfway down the cliff path, perhaps looking for some lost goat, or perhaps in a delirium and expired, curled into a claw, right under the winter moon. Even the animals shunned his corpse; the mainlanders thought to bring it home unlucky. Donnelly claims they dragged it to the caves to thaw out and rot, but he is proving an unreliable witness. 

Επεξήγηση λέξεων και φράσεων

• thaw had only just come → Το λιώσιμο του πάγου μόλις είχε ξεκινήσει, σημαίνει ότι το σώμα του είχε παραμείνει ανέπαφο σε παγωμένες συνθήκες για μήνες.

• frozen right down to the nerves → Παγωμένος ως τις νευρικές ίνες, μια εικόνα ακραίου ψύχους, σαν να είχε διατηρηθεί τέλεια μέσα στον πάγο.

• expired, curled into a claw → Ξεψύχησε, κουλουριασμένος σαν νύχι, μια παρομοίωση που κάνει το σώμα του να μοιάζει με απολιθωμένο υπόλειμμα.

• mainlanders thought to bring it home unlucky → Οι κάτοικοι της ενδοχώρας θεωρούσαν κακό οιωνό να το μεταφέρουν πίσω, υπονοεί δεισιδαιμονίες ή φόβο απέναντι στον θάνατό του.

• dragged it to the caves to thaw out and rot → Έσυραν το σώμα στις σπηλιές για να σαπίσει, μια σκοτεινή πράξη που δείχνει αποφυγή και αδιαφορία.

Ελεύθερη μετάφραση

Τον βρήκαν νωρίς την άνοιξη, καθώς ο πάγος μόλις άρχιζε να λιώνει. Είχε μείνει εκεί σχεδόν επτά μήνες, παγωμένος ως το μεδούλι, ακόμα ανέπαφος, σαν να μην είχε περάσει ο χρόνος από πάνω του. Είχε προσπαθήσει να κατέβει τον γκρεμό—ίσως ψάχνοντας μια χαμένη κατσίκα, ίσως χαμένος μέσα στη ζάλη του πυρετού—μέχρι που σωριάστηκε, κουλουριασμένος σαν ένα σπασμένο νύχι, κάτω από το άδειο χειμωνιάτικο φεγγάρι. Ακόμα και τα ζώα κρατήθηκαν μακριά από το πτώμα του· οι κάτοικοι της ενδοχώρας δεν τόλμησαν να το πάρουν πίσω, το θεωρούσαν κακό σημάδι. Ο Donnelly λέει ότι το έσυραν στις σπηλιές για να σαπίσει εκεί μέσα, αλλά η ιστορία του όλο και περισσότερο ξεγλιστρά στη φαντασία.

Φιλοσοφικο Σχολιο

Αυτό το απόσπασμα αποτυπώνει τον θάνατο σαν ένα αργό, παγωμένο γεγονός, όπου ο χρόνος μοιάζει να σταματά αντί να προχωρά.

Το κουλουριασμένο σώμα του Jakobson έχει μια σχεδόν απολιθωμένη ποιότητα, σαν κάτι που δεν πέθανε αλλά απλώς παγιδεύτηκε σε έναν ατέρμονο χειμώνα.

Η αντίδραση των κατοίκων της ηπειρωτικής χώρας δείχνει πόσο αποξενωμένος ήταν—ακόμα και μετά τον θάνατό του, κανείς δεν ήθελε να τον φέρει πίσω, σαν να ήταν ήδη μέρος του νησιού.

Το τελικό σχόλιο για την αξιοπιστία του Donnelly συνεχίζει την αβεβαιότητα γύρω από την ιστορία—ποια κομμάτια είναι αληθινά και ποια είναι μόνο ένας μύθος.