Dear Esther - Level 2: The Buoy 27

 In a footnote, the editor comments that at this point, Donnelly was going insane as syphilis tore through his system like a drunk driver. He is not to be trusted – many of his claims are unsubstantiated and although he does paint a colourful picture, much of what he says may have been derived directly from his fever. But I have been here and I know, as Donnelly did, that this place is always half-imagined. Even the rocks and caves will shimmer and blur, with the right eyes. 

Επεξήγηση λέξεων και φράσεων

• going insane → Τρελαινόταν, πιθανό αποτέλεσμα της ασθένειας που επηρέαζε τη διαύγειά του.

• syphilis tore through his system like a drunk driver → Η σύφιλη ξέσκιζε το σώμα του σαν μεθυσμένος οδηγός, μια βίαιη, χαοτική παρομοίωση.

• not to be trusted → Δεν είναι αξιόπιστος, σημαίνει ότι οι αναφορές του δεν μπορούν να ληφθούν ως απόλυτη αλήθεια.

• place is always half-imagined → Το μέρος είναι πάντα μισό-φανταστικό, δηλώνει μια αίσθηση αβεβαιότητας, σαν η πραγματικότητα εδώ να είναι ευμετάβλητη.

• rocks and caves shimmer and blur, with the right eyes → Οι βράχοι και οι σπηλιές τρεμοπαίζουν και θολώνουν, υπονοεί ότι η αντίληψη του τόπου μπορεί να αλλάξει ανάλογα με την ψυχική ή νοητική κατάσταση.

Ελεύθερη μετάφραση

Ο επιμελητής σχολιάζει σε ένα υποσημείωμα πως, σε αυτό το σημείο, ο Donnelly παραδιδόταν στην τρέλα, καθώς η ασθένεια κυριολεκτικά διέλυε το σώμα του σαν ένα όχημα εκτός ελέγχου. Δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστος—πολλά από όσα γράφει είναι αστήρικτα, και ίσως δεν είναι τίποτα άλλο από οράματα πυρετού. Μα ήμουν εδώ, και ξέρω—όπως ήξερε κι εκείνος—ότι αυτό το μέρος είναι φτιαγμένο από μισή μνήμη και μισή φαντασία. Ακόμα και οι βράχοι και οι σπηλιές μεταμορφώνονται,αν κοιτάξεις με τα σωστά μάτια.

Φιλοσοφικο Σχόλιο

Αυτό το απόσπασμα εξερευνά την αβεβαιότητα της μνήμης και της αντίληψης, συνδέοντας την ασθένεια του Donnelly με την ίδια τη ρευστότητα της πραγματικότητας στο νησί.

Η εικόνα της σύφιλης που σαρώνει το σώμα του σαν αυτοκινητιστικό δυστύχημα δίνει μια τρομακτική αίσθηση καταστροφής, σαν κάτι ανεξέλεγκτο και βίαιο.

Η ιδέα ότι το νησί είναι "μισό-φανταστικό" υποδηλώνει ότι η ύπαρξή του, και όσα συμβαίνουν εδώ, δεν είναι απολύτως σταθερά.

Το σχόλιο για το πώς οι βράχοι και οι σπηλιές τρεμοπαίζουν υπονοεί ότι η πραγματικότητα του τόπου δεν είναι αντικειμενική, αλλά επηρεάζεται από την ψυχική κατάσταση του παρατηρητή.