Dear Esther. This will be my last letter. Do they pile up even now on the doormat of our empty house? Why do I still post them home to you? Perhaps I can imagine myself picking them up on the return I will not make, to find you waiting with daytime television and all its comforts. They must form a pile four feet high now, my own little ziggurat; a megalith of foolscap and manila. They will fossilise over the centuries to follow; an uneasy time capsule from a lost island. Postmarked Oban: it must have been sent during the final ascent.
Επεξήγηση λέξεων και φράσεων
pile up on the doormat → Σωρεύονται στο χαλάκι της πόρτας, υπονοεί μια συνεχή αποστολή επιστολών που κανείς δεν παραλαμβάνει.
return I will not make → Επιστροφή που δεν θα κάνω ποτέ, δηλώνει μια παραδοχή ότι η επιστροφή είναι αδύνατη ή δεν θα συμβεί.
ziggurat → Ζιγκουράτ, αναφορά σε αρχαίες Μεσοποταμιακές βαθμιδωτές πυραμίδες, εδώ χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σωρευμένη στοίβα των επιστολών.
megalith of foolscap and manila → Μεγάλιθος από φτηνό χαρτί και κίτρινους φακέλους, υπονοεί μια μάζα από γραπτά, ένα χάρτινο μνημείο που χτίστηκε μέσα στον χρόνο.
fossilise over the centuries → Θα απολιθωθούν μέσα στους αιώνες, δείχνει τη σκέψη ότι θα παραμείνουν εκεί σαν απομεινάρια ενός χαμένου κόσμου.
uneasy time capsule → Αμήχανη χρονοκάψουλα, δηλώνει μια παράδοξη, ίσως θλιβερή αποτύπωση του παρελθόντος.
Postmarked Oban → Ταχυδρομημένο από το Oban, υπονοεί ένα συγκεκριμένο σημείο της τελευταίας αποστολής της επιστολής.
final ascent → Τελική ανάβαση, ίσως αναφορά στο τελευταίο στάδιο του ταξιδιού ή της ζωής του αφηγητή.
Ελεύθερη μετάφραση
Αγαπητή Esther, Αυτή θα είναι η τελευταία μου επιστολή. Άραγε στοιβάζονται ακόμα στο χαλάκι της πόρτας του σπιτιού μας; Γιατί συνεχίζω να σου τις στέλνω, όταν κανείς δεν τις ανοίγει; Ίσως θέλω να φαντάζομαι τον εαυτό μου να τις μαζεύει, σε μια επιστροφή που δεν θα γίνει ποτέ—να σε βρίσκω εκεί, να με περιμένεις, με τις μικρές ανέσεις της πρωινής τηλεόρασης. Τώρα πρέπει να σχηματίζουν έναν σωρό τεσσάρων ποδιών—μια μικρή ζιγκουράτ από χαρτί και ξεθωριασμένους φακέλους. Θα απολιθωθούν μέσα στους αιώνες, μια παράξενη χρονοκάψουλα από ένα χαμένο νησί. Ταχυδρομημένο από το Oban—πρέπει να στάλθηκε κατά την τελευταία ανάβαση.
Φιλοσοφικά Σχόλια
Αυτό το απόσπασμα είναι βαθύτατα ποιητικό, μελαγχολικό και γεμάτο συμβολισμούς, εξερευνώντας την έννοια της επικοινωνίας που δεν φτάνει ποτέ στον αποδέκτη και της αποδοχής της απώλειας.
Η ιδέα των επιστολών που στοιβάζονται δείχνει μια συνεχιζόμενη πράξη επικοινωνίας, παρόλο που ο παραλήπτης δεν είναι εκεί για να τις λάβει—υπονοώντας είτε την απουσία της Esther, είτε την άρνηση του αφηγητή να εγκαταλείψει την ανάγκη για σύνδεση.
Η μεταφορά της ζιγκουράτ είναι ιδιαίτερα δυνατή—παρομοιάζει τις επιστολές με έναν αρχαίο ναό, σαν ένα μνημείο χτισμένο από ατελείωτες αποτυχημένες προσπάθειες επικοινωνίας.
Το τελικό σχόλιο για την απολιθωμένη χρονοκάψουλα υποδηλώνει μια αίσθηση ιστορικής απώλειας, σαν οι επιστολές να γίνονται ένα απομεινάρι μιας ξεχασμένης ζωής, μια μαρτυρία που θα βρεθεί μόνο αν κάποιος ανασκάψει το παρελθόν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου