Dear Esther - Level 1: The Lighthouse 9

 

 Donnelly’s book had not been taken out from the library since 1974. I decided it would never be missed as I slipped it under my coat and avoided the librarian’s gaze on the way out. If the subject matter is obscure, the writer’s literary style is even more so, it is not the text of a stable or trustworthy reporter. Perhaps it is fitting that my only companion in these last days should be a stolen book written by a dying man. 

Επεξήγηση λέξεων και φράσεων

• had not been taken out from the library since 1974 → Δεν είχε δανειστεί από το 1974, υποδηλώνοντας την εγκατάλειψή του ή την αδιαφορία για το περιεχόμενό του.

• slipped it under my coat → Το έκρυψα κάτω από το παλτό μου, δηλώνει τη μυστική πράξη κλοπής.

• avoided the librarian’s gaze → Απέφυγα το βλέμμα της βιβλιοθηκάριου, δείχνει ενοχή ή άγχος για την πράξη.

• obscure subject matter → Ασαφές ή δυσνόητο θέμα, υπονοεί ότι το βιβλίο αφορά περίεργες ή δύσκολες πληροφορίες.

• even more so → Ακόμη περισσότερο, δείχνοντας ότι η δυσκολία του ύφους ξεπερνά τη θεματολογία.

• not the text of a stable or trustworthy reporter → Δεν είναι γραφή αξιόπιστου ρεπόρτερ, υπονοεί ότι ο συγγραφέας μπορεί να είχε προκατειλημμένη ή ασταθή προσέγγιση στα γεγονότα.

• my only companion in these last days → Ο μοναδικός μου σύντροφος στις τελευταίες μου μέρες, δημιουργεί αίσθηση μοναξιάς και εγκατάλειψης.

• a stolen book written by a dying man → Κλεμμένο βιβλίο γραμμένο από έναν ετοιμοθάνατο, μια σκοτεινή και σχεδόν ειρωνική παρατήρηση.

Ελεύθερη μετάφραση 

Το βιβλίο του Donnelly είχε μείνει ξεχασμένο στη βιβλιοθήκη από το 1974. Ήξερα πως κανείς δεν θα το έψαχνε, έτσι το έκρυψα κάτω από το παλτό μου και βγήκα, αποφεύγοντας το βλέμμα της βιβλιοθηκάριου. Αν το θέμα του είναι δύσκολο, το γράψιμό του είναι ακόμα πιο δυσερμήνευτο· δεν είναι λόγια ανθρώπου ψύχραιμου ή αξιόπιστου. Ίσως είναι ταιριαστό, τελικά, ότι στις τελευταίες μου μέρες το μοναδικό μου συντροφικό αντικείμενο είναι ένα κλεμμένο βιβλίο, γραμμένο από κάποιον που πέθαινε.

Σχόλιο για την αφήγηση

Αυτό το απόσπασμα εξελίσσει τις θεματικές της μοναξιάς, της απώλειας και της αναζήτησης γνώσης, ενώ η αναφορά στην κλοπή του βιβλίου προσθέτει μια πινελιά ενοχής και αμφισβήτησης της αλήθειας.

Το γεγονός ότι το βιβλίο δεν είχε δανειστεί από το 1974 το παρουσιάζει ως ξεχασμένο, σχεδόν άχρηστο, κάτι που δεν έχει αξία πια για την κοινωνία—κάτι που μπορεί να αντικατοπτρίζει και την κατάσταση του αφηγητή.

Η περιγραφή του συγγραφικού ύφους είναι επίσης σημαντική: υπονοεί ότι ο Donnelly δεν ήταν αξιόπιστος, ότι ίσως έβλεπε την αλήθεια μέσα από δικές του παραμορφωμένες αντιλήψεις. Αυτή η αβεβαιότητα δείχνει πως οι πληροφορίες που αντλεί ο αφηγητής από το βιβλίο δεν είναι απαραίτητα αντικειμενικές ή χρήσιμες.

Το τέλος είναι βαριά υπαρξιακό και ειρωνικό—η μοναδική παρέα του αφηγητή είναι ένα κλεμμένο αντικείμενο γραμμένο από κάποιον που πέθαινε, κάτι που ενισχύει την αίσθηση παρακμής και αποξένωσης.